Orasını ben bilemem. Sadece değerlendirmedeki fazla keskin hatlar üzücü. Robot da değilim. Bir insanım ve deneyimlerim arasında depresyon da olabilir. Ağır olan durumlar sanıyorum ki ayrıştırılabilir, müdahaleler ile bellidir. Ama hiç depresyona girmemiş biri bile garip sayılabilir bence artık bu dönemde. Hatta fark edip destek almalıyım demiş, tedavi alıp atlatmış olan birinin alınmaması için hangi gerekçeler sürülüyor ortaya? "Prozac kullanmışsınız 6 ay." sorusuna karşılık verilen cevap "evet hastaydım ve iyileştim." ise bu neden eleyici bir unsur oluyor? Depresyon iyileştirildiğinde de o insan oldukça güçlenmiş bir şekilde, hatta kendisine ve insanlara dair iç görüsü de gelişmiş olarak çıkabilir tedaviden. Aslında THY bu konuda kurul mülakatlarında psikolojik dayanıklılığı da güzelce ölçüyor. Sevgilinin "önceden neden biriyle birlikte oldun ve neden başarısız oldun ilişkinde?" demesi gibi bir şey geliyor bu bana.

Hiç depresyona girmemiş olan birinin geriye kalan 40-50 yıllık hayatında hiç depresyona girmeyeceğinin garantisini 25-30lu yaşlarında girmemesi verebilir mi?